Brams ouders hebben niets door van het drama dat zich afspeelt. Hoewel Bram een keer probeert over seksualiteit te praten, schrikken zijn ouders daarvoor terug. Ook de kerk blijft op afstand. Niemand die zijn totaal verwrongen kijk op seksualiteit dus corrigeert. Ondanks de kerk en andere christenen die niet tot hem door kunnen dringen, verdwijnt God niet uit zijn leven – hoe hard Bram Hem ook van zich af probeert te stoten. 'Ik probeerde heel hard bij God vandaan te rennen, maar dat lukte niet. Als ik echt in de put zat, luisterde ik weleens naar Met andere ogen van Gerald Troost. Dat gaf me de warmte en liefde die ik niet meer kon ervaren van mensen om me heen. Ik was te ver weg.'

Veertig dagen zonder seks
De seksverslaving neemt Bram zo in beslag dat hij niet meer kan functioneren. Hij merkt dat zijn verslaving een struikelblok wordt in relaties met de buitenwereld. Steeds meer raakt hij verstrikt in leugens, terwijl hij juist eerlijk wil zijn. 'Op een gegeven moment zag ik het EO-programma Veertig dagen zonder seks. Die serie was zo confronterend dat ik er nachten van wakker heb gelegen. Het was alsof ik in de spiegel keek. Ik zag jongeren die veertig dagen zonder seks deden en ik kon het nog niet eens een dag. Ik ging veel in de Bijbel lezen. Mijn geloof en mijn leven met God begonnen terrein te winnen en ik begon denkpatronen te ontwikkelen die van God zijn.'

Diepe wortels
Bram begint een internetcursus (www.settingcaptivesfree.nl) om van zijn seksverslaving af te komen. Intussen heeft hij ook veel gesprekken met een pastoraal werker. De ontmoetingen zijn leerzaam, maar hij merkt dat het te snel gaat. 'De wortels zaten zo diep. Toen ik van mijn seksverslaving af wilde komen, werd ik me bewust dat ik vrouwen zag als een lustobject. Pas toen ik dat denkpatroon wilde afbreken, ontdekte ik dat het een probleem was.' Het moment waarop Bram zijn onreinheid belijdt is achteraf gezien cruciaal geweest in zijn weg naar genezing, maar zelfs nu – jaren later – is hij er nog niet. Op momenten dat hij niet lekker in zijn vel zit, is de verleiding van pornografie en prostituees groot. Soms twijfelt hij eraan of hij ooit van zijn verleden los kan komen. Maar toch is er ook geloof. Geloof dat God zijn zonden vergeven heeft en dat hij zichzelf ook mag vergeven.

God ziet mij
Hij worstelt nog met de vraag hoe hij vergeving kan vragen aan de vrouwen die hij ooit bezocht. 'Ik heb daar wel over nagedacht. Dat vind ik moeilijk. De dingen waar ik verantwoording voor moet nemen, zijn niet met geld of daden uit te drukken.' Wel zegt hij dat hij veel geleerd heeft van zijn moeilijke jeugd. 'Het doet me goed als ik bijvoorbeeld een collega die pijn heeft het gevoel kan geven dat hij er mag zijn en dat zijn verdriet wordt opgemerkt. Ik heb geleerd dat daden veel meer zeggen dan woorden. Ik wil gewoon Bram zijn en ik ben christen.' Het kleine jongetje dat zo graag gezien wilde worden, heeft geleerd dat zijn leven kostbaar is in Gods ogen. Hij kijkt nu met andere ogen naar de mensen en de wereld om hem heen.

In deze en mijn vorige blog interview ik Bram, de christelijke jongen die ook voorkomt in de blog van 10 november. Vanwege privacyredenen zijn de naam en omstandigheden aangepast, maar de man achter Bram bestaat echt.

De persoon op de foto is niet de man uit het verhaal.

Wil je meer informatie over seksverslaving of zoek je (christelijke) hulp voor jezelf en/of je partner, surf dan naar CHAP of Setting Captives Free.