Afijn, het duurde dus een hele tijd voor ik er eens goed voor ging zitten en mijn handen vouwde. Het zou een lang gesprek worden. Daar aan die keukentafel legde ik alles neer. Dat ik het gevoel had dat de bestaanszekerheid onder me vandaan geslagen was. Dat ik het zo erg zou vinden als ik mijn passie in moest ruilen voor een willekeurig baantje. Dat ik het niet verdiend had als Hij me zou helpen. Maar dat ik het wel heel erg fijn zou vinden als Hij het tóch zou doen. Dat ik er niks tegenover durfde zetten, omdat ik boven alles een zwak mens ben.

Inzicht
Hij zei niks terug. Dat staat hier misschien wat ironisch, maar ik mag regelmatig ervaren dat God terug praat. Dan krijg ik ineens een inzicht dat ik nooit zelf had kunnen bedenken, maar dat me enorm veel rust geeft. Of me juist om de oren mept. Nu niet dus. Maar alleen het delen al, het benoemen van de angst die zich van me meester maakte, was fijn.

Offerte goedgekeurd
Diezelfde middag krijg ik te horen dat ik mijn portfolio mag opsturen naar een bedrijf dat een glossy magazine verzorgt. Ze zoeken nog tekstschrijvers. Ik dank God voor de hoop. Trek vervolgens de stoute schoenen aan en bel een bedrijf dat veel taalfouten in een folder had staan. Gevolg: website en vier folders nalopen. Klein maar fijn. De volgende dag gaat de telefoon: een waterschap vraagt of ik een lesbrief kan schrijven. De offerte wordt meteen goedgekeurd. Weer een dag later. Een collega belt me: teveel werk, mag ik iets aan jou afdragen? En zo gaat het sinds die tijd. Oude opdrachtgevers melden zich met uitdagend werk. Een bestaande opdrachtgever breidt mijn pakket uit. Een nieuwe opdrachtgever gaat met me in zee. En voor ik het weet zit ik er weer tot over mijn oren in.

Angst
Ik vergeet God niet te danken. Onwaarschijnlijk bijzonder dit! Om me heen haalt iedereen opgelucht adem. 'Fijn dat het weer zo goed me je gaat', zegt mijn vader. Ik hoor aan zijn stem dat hij het onderwerp als afgehandeld beschouwt. En ik? Ik weet wel beter. Na mijn scheiding is het niet meer voorgekomen dat mijn bestaanszekerheid zó in het geding was. Alsof de bodem er onderuit viel. En die angst is nog niet weg. Het draait om vertrouwen. In God en in mijn eigen talenten. Maar ik ben er nog niet helemaal…