Het meest geniet ik van de humor. Puber nummer 2 ontwikkelt zich daar ook steeds meer in, net als zijn broer rond die leeftijd. Het is wel een aparte humor die wij drietjes hebben. Erg open, soms ondeugend, soms op het afzeikerige af. Maar nooit wordt het naar. Soms is het ook heel subtiel. Zoals pas, toen ik met (mijn eigen!) Nintendo DS in de stoel zat. Verdiept in een spelletje PicPic dat ongeveer 20 minuten duurt. En ik had er al een paar gedaan… Zegt mijn oudste: 'Eh mam, je twee uur zijn nu voorbij hoor! Zet je hem uit?' Ik: 'Ah, mag ik het spelletje afmaken?' Hij: 'Nou vooruit, maar laat het niet langer dan 10 minuten duren, anders kan ie morgen in de kast blijven.' Zoonlief en ik geníeten van dit soort geintjes. We maken ze met een stalen gezicht.

Moppen tappen
De jongste kan goed moppen vertellen. Hij had pas een hele gewaagde, maar dat past wel bij ons. 'Mam, zou jij sokken dragen als je geen voeten had?' Ik: 'Nee, tuurlijk niet!' Hij: 'Waarom draag jij dan een bh?' De eerste paar minuten kon ik niks meer uitbrengen, zo hard moest ik lachen. Het is zo dat ik qua borsten helemaal achteraan heb gestaan bij het uitdelen, en ze weten dat ik dat niet echt leuk vindt. Maar we maken er gerust grappen over. En deze sloeg alles. En dan het contrast: zaterdagmorgen op het voetbalveld hangt ie heerlijk tegen me aan, of klimt op mijn rug, om vervolgens te constateren 'Da's best wel raar eigenlijk' en er weer af te klimmen. O ja, ik ben inmiddels een puber… Heerlijk!

Uitgeslapen
Ik doe zelf ook lekker mee. Plaag als ik maar denk dat het mogelijk is. Een uurtje geleden staat er eentje zijn tanden te poetsen en tegelijk te kijken of hij een sixpack heeft. Ik grijp dat kleine, amper zichtbare rolletje dat boven zijn onderbroek uitkomt en zeg 'nou dat gaat 'm niet worden denk ik'. Waarop hij zonder nadenken mijn (enorme) rol pakt en zegt 'nee, jíj bent lekker!' En dan gaan we over tot de orde van de dag. Hij poets verder, ik ruim de was op. Allebei met een grijns.
Maar goed, dat lukt alleen als ik goed uitgeslapen ben. Want daar zit 'm wel de crux. Als ik goed uitgeslapen ben, kan ik beter tegen hun puberale gedrag. Reageer ik minder en anders en is de sfeer in huis anders. Ik schreef pas al: 'Ik weet dat het van mij af zal hangen.' Soms denk ik: 'Wat nou, van mij afhangen! Zij moeten eens wat minder achterlijk doen.' Maar telkens blijkt het wéér zo te werken.

Huiswerk
Over de huiswerkstress had ik een (kort) gesprekje aan met de oudste. Dat ik twee dingen belangrijk vond en dat ik het verder los zou laten. Hij moest zelf maar besluiten of hij wel of geen huiswerk zou maken. Ik zou niks meer zeggen. Of zeuren, in zijn woorden. Waarop hij zei: 'Eh mam, zou je me alsjeblieft wel elke dag even willen vragen of ik mijn huiswerk gemaakt heb? Dat vind ik toch wel fijn…' Doe ik braaf. En met een glimlach.