We wandelden richting de toonbank langs veel boeketten, en ik informeerde of het soms avondvierdaagse was. Ja, zei ze, en examenuitslagen. O ja. Ineens bedacht ik dat het misschien wel leuk was om bloemen voor mijn zoon mee te nemen, die diezelfde middag de uitslag zou horen. Een stoer, mannelijk boeket moest het worden. Na enig dubben koos ik voor een boeketje met… zonnebloemen.

Daar stond ik aan de toonbank, een stijlvol kaartje uitkiezend voor de condoléance die avond, en een vrolijk kaartje met 'geslaagd'. Ondanks dat ik heel goed kan multitasken, raakte hiervan mijn gevoel in de war. De kaartjes nam ik ongeschreven mee naar huis, eerst ontwarren voordat ik woorden schrijf.

Maar ontwarren lukt niet altijd. Het cliché dat vreugde en verdriet dicht bij elkaar kunnen liggen, bleek waar. Ik besloot het maar te laten komen zoals het kwam. Om vier uur was ik blij met onze zoon die zijn middelbare school met een diploma afrondde. Ik hing de vlag uit met zijn tas eraan. Wat een mooi moment! Om zeven uur bevond ik me in een lange rij in een rouwcentrum. Zonnebloem in de hand. En ik was verdrietig met de ouders die hun zoon van slechts enkele jaren ouder dan de mijne moesten gaan begraven. De zonnebloem legde ik naast zijn kist.

Hoelang nog, tot de nieuwe hemel en de nieuwe aarde?

Als de aarde draait, keert de zonnebloem nog steeds zijn gezicht naar het licht.

Quiero ser un girasol
en el calor, de tu sol precioso
brilla Diós, a través de mi
ahora y, en el día nuevo, brilla en mi

As visto un campo lleno de girasoles
se giran sus lindas flores al luz del mundo
Gírate, como un girasol
y la luz, te alumbrara

Alúmbrame…

(ik wil een zonnebloem zijn
in de warmte van Uw prachtige zon
Schijn God, door mij heen
nu en in de nieuwe dag, schijn op mij

Heb je wel eens een veld zonnebloemen gezien?
ze richten hun mooie bloemen naar het licht van de wereld
Richt je als een zonnebloem
en het licht zal je beschijnen

Schijn op mij…)

Songtekst: Trinity