Of ben jij het, die deze blog leest en je juist aan de zijkant van het leven voelt staan. Afgewezen, alleen en eenzaam en/of slachtoffer van de omstandigheden die allerbelabberdst kunnen zijn. Je doet misschien nog wel je dingen, maar diep van binnen ben je diep eenzaam en wordt je hart verscheurd en niemand die het weet. Misschien kom je nauwelijks meer de deur uit en lees je deze blog in bed met je laptop op schoot en de gordijnen dicht en heb je jezelf voor de buitenwereld afgesloten. Te moe, te somber, te angstig, te depressief, te verdrietig, te teleurgesteld om nog je bed uit te komen. Is het onrecht, het verdriet of je depressie of angst zo groot dat er een donkere, zware deken over je leven ligt.

Misschien kijk je reikhalzend uit naar een kaartje in je brievenbus, de telefoon die rinkelt of een mailtje in je mailbox of een goed gesprek van hart tot hart en je zo gezien te weten. Je kan je zomaar teleurgesteld voelen wanneer dit uitblijft. Zeker wanneer de situatie al lang zo is, behoort dit naar alle waarschijnlijkheid tot de mogelijkheden. Mensen die misschien de moed hebben opgegeven om te vragen hoe het met je is. Grote kans wanneer dit zo is dat je inmiddels in de leugen bent gaan geloven dat niemand op jou zit te wachten. Dat jij niet de moeite waar bent. Wanneer je dit laatste denkt, wil ik je op je hart drukken dat het niet waar is! Dat dit een leugen is. De grootste leugen die satan je wilt doen geloven.

Ik schrijf uit ervaring. Ik schrijf uit recente ervaring. Want ook ik trap nog wel eens in de leugen dat mensen niet op me zitten te wachten, of wat ik ook doe het toch niet goed is. Niet voor niets dat deze blog te laat verschijnt :-).

In het boek van moeder Teresa Kom, wees mijn licht staat het volgende: 'Mijn hart heeft smaad en ellende verwacht. En ik zocht naar iemand die samen met mij zou treuren, en ik vond niemand', zegt het offertoriumvers (Ps 68:21).

Hoe vaak is dit niet zo, dat we verbinding zoeken, herkenning, maar niemand vinden. Niemand die wil of kan luisteren? Niemand die ons wil of kan begrijpen? Door eigen drukte, of eigen pijn.

Hoe schrijnend het ook is, hoe eenzaam je je ook voelt en hoe terecht dit gevoel ook is. Hoeveel onrecht je ook is aangedaan. Hoe zwaar je tocht ook is en hoe nodig je ook reisgenoten hebt op de reis die je gaat. Ik wil je bemoedigen en motiveren in Jezus naam: wees het zelf, wees zelf die reisgenoot waar jij naar op zoek bent.

Ik weet het, ik herken het in mijn eigen leven. Het is niet makkelijk. Misschien heb je zo'n achterstand, zo'n lege rekening, wat betreft energie en vertrouwen, dat je met deze lege rekening van diep in het rood staan je weinig voor jou gevoel kan (weg)geven.

Ik wil je aansporen om te lezen over het leven van Jezus. Over Zijn liefde voor ons. Lees, ervaar, doorleef wat Jezus voor jou gedaan heeft. Zoek je eerste liefde. De eerste liefde die niets of niemand kan overtreffen. Moeder Teresa schreef deze woorden in antwoord op bovengenoemde psalm: 'Wees die iemand' (Uit: Kom, wees mijn licht, p. 237).

Wees die iemand, met je hart. In een glimlach, in een kaartje, in iemand écht zien.

'Laat ieder van u de gave die hij van God gekregen heeft, gebruiken om de anderen daarmee te helpen' (1 Petrus 4:10).