Het zal er mee te maken hebben dat ik zelf moeder ben geworden en mijn moedergevoelens over drie van die wezens kan verdelen. Hoewel ik rationeel al veel dingen wel begreep en daar rekening mee probeerde te houden, kan ik mij ook gevoelsmatig beter verplaatsen in de 'echte moeder'. Ik snapte heus heel goed dat zij er niet op zat te wachten dat dochterlief in een door mij gekochte trui weer bij haar over de drempel stapte. Maar intussen had ik wel een dilemma als het ineens koud was en er geen warme kleren bij ons in de kledingkast lagen. Als het mijn kind was… Maar dat is ze niet. Intussen was het wel handig als ze het warm had. En is kleren kopen voor kleine meisjes ook gewoon heel leuk. Dus die trui kwam er en raakte net zo snel weer kwijt aan de andere kant (herkenbaar?)...

Ik zal daarnaast door ervaring wijs zijn geworden. Althans, daar ga ik maar van uit. Met het verstrijken van de tijd zijn niet alle wonden geheeld, maar is op sommige plaatsen wel een laagje eelt gegroeid. En dat is best handig. Ik vond het echt vreselijk als 'de overdracht' plaats vond. Mijn lief die ineens weer in zijn rol van vader schoot, het meisje, haar moeder. Als de deurbel ging, kreeg ik acute buikpijn. Ik stond er niet bij. En keek er niet naar. Ik hoorde er niet bij. En ik wilde dat de gebrokenheid niet bestond.

Deze week interviewde ik weer een aantal stiefmoeders voor mijn stiefmoederboek. Ik merkte weer hoeveel pijn en verdriet er zit in samengestelde gezinnen. Ook mooie dingen hoor, maar pijn, onbegrip en vooral machteloosheid overheersten.
Daarom een oproep: Ben jij stiefmoeder en loopt het bij jullie allemaal wél lekker: dan zou ik heel graag met jou in contact komen voor positieve input van mijn boek! Wil je mij via Sestra een mailtje sturen?
Ben jij stiefmoeder en voel je je soms ellendig en vraag je je af hoe andere stiefmoeders bepaalde dingen doen? Ik hoop dat je wat hebt aan herkenning van de situaties die ik in mijn volgende blog zal beschrijven.

En onthoud: het kan altijd erger! En dan heb ik het niet over rechtszaken of nog ergere gevallen. Nee, als uitsmijter gewoon even iets grappigs. Want op de vraag aan een van de stiefmoeders, wat ze niet leuk vond, of zelfs moeilijk aan de nieuwe situatie, kwam zij met een praktisch voorbeeld: jongens zijn rommelig en slordig, en ze plassen naast het toilet… Tja. Bah!!!