De vorige keer schreef ik iets over de ‘zwangerschap’ en ja, die wordt altijd gevolgd door een pijnlijke bevalling… Je weet dat het eraan komt, maar pas als het zover is, vraag je je af waar je toch eigenlijk aan begonnen bent. Je man krijgt de meeste verwijten naar zijn hoofd, hij is tenslotte ‘de schuldige’. Maar dat ging voor mij niet op. Het starten van een B&B was mijn droom, mijn zwangerschap en dus ook mijn bevalling, ik kon niemand de schuld geven.

Als kind groeide ik op in Middelburg, waar mijn moeder in het hoogseizoen met veel plezier logies en ontbijt verleende aan gasten. Mensen die wij graag zagen komen, want wanneer wij onze slaapkamer afstonden aan een gast, leverde dat 1 gulden op. In die tijd gebeurde het ook nog wel eens dat de politie aan de deur kwam met mensen die anders op straat belandden. Geweldig voor ons, want dat gaf een nog sterkere onderhandelingspositie; hunkerende vakantiegangers die hoorden dat we een gulden kregen voor het afstaan van onze kamer, wilden dat maar wat graag verdubbelen… Dan heb ik het nog niet eens over de ‘restjes’ van het overheerlijke ontbijt dat mijn moeder de gasten voorzette…

Het is zover: mijn Bed & Breakfast is open!! Vandaag komen de eerste ‘officiële’ gasten. Een aanvraag van een mevrouw uit Arnhem. Hun dochter is jarig, dus er komen vrienden op bezoek. Tjonge, denk ik: wat super attent van die ouders om die vrienden van hun dochter een overnachting aan te bieden! Het duurt even voordat ik door heb dat de ouders zelf aan de feestdrukte willen ontsnappen. Ik had gasten verwacht elders uit Nederland, uit Europa of daarbuiten, maar niet uit onze eigen woonplaats Arnhem.