Een hoop boodschappen
We kunnen soms zo druk zijn met de dagelijkse dingen, het leven, dat echt tot rust komen of de tijd nemen om te bezinnen er vaak niet bij is. Elk jaar neem ik me weer voor (de goede voornemens!) om vaker een ochtend stil te zijn, om Bijbel te lezen, God de ruimte te geven te spreken. Maar hoe vaak begin ik toch niet vaak met 'eerst nog even wat dingen afmaken', nog even snel een boodschap doen of de was ophangen. Ik ben sowieso niet zo goed in stil worden. Mijn gedachten dwalen snel af, ik zie dingen die nog opgeruimd moeten worden. Al snel versmalt mijn relatie met God tot snelle schietgebedjes op de fiets of het rituele 'handjes vouwen, ogen dicht' voor het avondeten.

God zoekt ons op
Wat ik bijzonder vind, is dat God ondanks mijn weinige inzet mij toch ontmoet - op de plek waar ik ben. Gedurende de dag probeert God tot mij te spreken door mensen, in mijn werk. Zoals bij David: God sprak tot hem terwijl hij op de schapen paste. Hij sprak toen David aan het oorlog voeren was. Je zou denken dat David het toen te druk had om met God te leven, maar juist in zijn bezigheden zocht hij God voortdurend. Pas toen David een stille wandeling hield, zag hij Batseba. In de stilte kwam hij in de verleiding. Niet dat stilte niet goed is - als David vaker had gewandeld, had hij vast ook dan God gezocht - maar ik bedoel te zeggen dat God ons ook gebruikt, aanpreekt, aanraakt, met ons spreekt in ons dagelijks werk, ons dagelijks bestaan. God is altijd aanwezig. Er is geen scheiding tussen ons leven op zondag of ons 'kerstleven' en ons leven op maandag. God sprak tot Daniel in zijn werk, en Daniel nam tijd om te bidden. Martha moest leren om soms de tijd te nemen voor rust, om liefde en onderwijs te ontvangen. Maar daarna moest zij ook weer aan de slag: Jezus kwam immers wel met zijn leerlingen bij hen logeren en eten. En volgens de standaarden van de Midden Oosterse gastvrijheid betekende dat een hoop geregel en werk!

Niet op de berg blijven
Toen zijn vriend Petrus aan Jezus voorstelde om altijd op de berg te blijven, want daar waren ze zo dicht bij God, ging God daar niet mee akkoord (Lucas 9). Het is een misverstand dat we denken dat we alleen maar goed bezig zijn als we stille tijd houden. In afzondering leven is niet voor iedereen een roeping – we zijn in eerste instantie allemaal geroepen om de wereld in te gaan. Om in de wereld, buiten het zoutvaatje, te leven en zout te zijn. Zoals ook God naar ons is gekomen. Daardoor kunnen wij Hem elk moment van de dag, in alles wat we doen ontmoeten, eren en dienen. "Doe alles ter ere van God: of je nou eet of drinkt", schreef Paulus al. Ook tijdens onze dagelijkse werkzaamheden en activiteiten kunnen we God eren.

Boodschap van hoop
Kerst is een boodschap van hoop: God ziet het met ons zitten. Hij wil contact met ons allemaal: of je nou arm, rijk, niet zo slim of hyperintelligent bent. Of je nou van ver komt of altijd al naar de kerk bent gegaan. God wil jou ontmoeten op de plek waar je bent. Tijdens het kerstdiner met je familie (de bovenkamer), op je werk (zoals de engelen bij de herders in het veld kwamen), of tijdens het studeren en onderzoeken (zoals bij de wijzen uit het oosten die de sterren bestudeerden).

Open je ogen en ontdek hoe God in jouw leven aanwezig is!

Marije Vermaas schreef deze blog als onderdeel van het adventsproject Hoopboodschappen.