De vrouwen droegen mooie jurken, de mannen hadden hoge zwarte hoeden op. Zij dansten allemaal en een aantal van hen speelden op een saxofoon. Ik dacht dat er misschien een bruiloft aan de gang was, zo prachtig klonk het. Toen we dichterbij kwamen, zagen we echter dat de mensen aan het huilen waren. Zes mannen droegen een kist op hun schouders, die zij al dansend naar een draagbaar brachten. Mijn man en ik stonden versteld. Dansen op een begrafenis?

Slavernij
We vroegen eens rond in onze kennissenkring die langer in Suriname woonden. Hadden zij dit ook wel eens gezien? Onze kennissen vertelden dat deze traditie van feestvieren op een begrafenis stamde uit de tijd van de slavernij. De slaven leefden in zulke nare omstandigheden dat zij feestvierden als iemand overleed. De dood zagen zij als bevrijding. Nu kon hun geliefde niet meer worden geslagen, uitgescholden, verkracht, vermoord.

Geschiedenis
De kennissen lieten ons de slaven-snelweg zien in Suriname. Langs deze weg vluchtten veel slaven richting de oerwouden in het binnenland. Veel van de slaven haalden het niet. Ik realiseerde me dat de christelijke liederen die ontstaan zijn in de slaventijd gaan over hoe de slaveneigenaar niet hun ziel, hun geest kon breken, maar 'slechts' gezag had over hun lichaam.
Het boek "De negerhut van Oom Tom" wat ik als tiener las, ging nog meer leven nu we op de plantages liepen en in de hete, houten hutten sliepen.
Ik leerde op school over deze 'zwarte bladzijden uit de Nederlandse geschiedenis', maar nu zag ik met eigen ogen welke impact dit op de donkere gemeenschap in Suriname heeft gehad. Om Nederlanders te voorzien van koffie, bananen en kruiden werden duizenden mensen afgeronseld. Mensen werden gezien als vee, dat zomaar verscheept kon worden vanuit Afrika naar Suriname en andere landen. Veel donkere Surinamers hebben geen idee uit welk land hun voorouders oorspronkelijk gehaald zijn.

Onze levensstijl
Ik vond het schokkend te ontdekken dat mensen zo opgelucht zijn voor hun geliefde dat diens leven voorbij is dat ze diens einde vieren.
Nog schokkender is het, dat we doen alsof slavernij voorbij is. Alsof het slechts een periode is geweest in de Nederlandse geschiedenis. Maar nu nog steeds leven mensen in slavernij en hebben mensen te weinig, omdat wij veel (en goedkoop) willen hebben.

De stichting Micha Nederland wil ons bewust maken van dit leed. Zij twitterden laatst: "Vul de uitgebreide enquête in en reken uit hoeveel slaven er werken voor jouw levensstijl - http://t.co/w60Ejpgr"

Ik vind het een pijnlijke vraag, maar hij moet gesteld worden: welke impact heeft onze levensstijl op het leven van andere mensen? Zorgt mijn, zorgt jouw levensstijl ervoor dat andere mensen feestvieren wanneer zij iemand verliezen?