Ik stel me zo voor dat de schriftgeleerden die door Herodes geroepen werden, in eenzelfde soort positie verkeerden. Als Joodse geleerden wisten zij van de profetieën over de komst van een Redder, een Koning, voor de wereld. Zij hadden Daniël als voorbeeld en kenden diens profetieën waarschijnlijk uit hun hoofd.

Wij hebben het goede antwoord
De wijzen gingen logischerwijs bij het paleis ten rade over de koning die geboren zou zijn: "Waar is de pasgeboren koning van de Joden? Wij hebben namelijk zijn ster zien opgaan en zijn gekomen om hem eer te bewijzen." De geschrokken koning Herodes riep alle hogepriesters en schriftgeleerden van het volk om aan hen te vragen waar de Messias geboren zou worden. Feilloos wisten ze het antwoord, en konden de koning adviseren: "In Betlehem in Judea, want zo staat het geschreven bij de profeet." En zij citeerden één van de profeten die aanwijzingen over de geboorte van Jezus had gegeven, namelijk de profeet Micha: "En jij, Betlehem in het land van Juda, bent zeker niet de minste onder de leiders van Juda, want uit jou komt een leider voort die mijn volk Israël zal hoeden."

De wijzen wisten dankzij de schriftgeleerden precies waar ze moesten zoeken en gingen op pad, nadat Herodes hen op het hart had gedrukt een bericht te sturen als zij het kind hadden gevonden.

Verschillende reacties
Wat ik bijzonder aan dit verhaal vind, is de verschillende reacties op het nieuws van de geboorte van Jezus.
De wijzen mogen dan wel wijs zijn, ze weten niet precies waar ze moeten zoeken. Tuurlijk, het is logisch dat ze naar het paleis gaan: zo'n mooie ster is er alleen voor een koningskind! Maar als ze het kind daar niet aantreffen, geven ze niet op. Ze willen dit kind vinden en schromen niet om hulp te vragen in hun zoektocht. Dat ze het kind vinden en eer kunnen bewijzen is belangrijker voor hen dan dat hun reputatie als wijze mannen naar beneden wordt gehaald.
Koning Herodes daarentegen denkt alleen aan zijn eigen hachje en eer. Hij moet er geen tweede koning bij hebben! Hij wil alles over deze baby weten, zodat hij kan voorkomen dat de baby zal opgroeien en hem van de troon zou kunnen stoten.
En de schriftgeleerden: zij blijven waar ze zijn - terwijl zij al heel lang wachtten op de komst van de Beloofde Redder. In het verhaal verdwijnen zij volledig uit beeld. Hun reputatie is geleerd te zijn, maar zij missen de boodschap van het goede nieuws van een koningskind totaal! Misschien dachten zij wel: een baby, als Redder? Dat hadden we niet verwacht, daar willen we verder niets over weten. Ze lopen daardoor helaas een ervaring, een ontmoeting met Jezus mis.

Om over na te denken
En jij? Hoe reageer jij als iemand vraagt om hem te helpen zoeken naar God? Denk je vooral aan je eigen hachje en eer ('wat zullen ze wel niet van me denken'), zoals Herodes? Of geef je het goede antwoord zoals de schriftgeleerden, maar blijf je zelf zitten waar je zit? Of kom je in beweging en ga je mee op zoek, om vervolgens samen God eer te bewijzen?

Dit is een van de blogs die ik voor mijn adventsproject Hoopboodschappen schreef. Tijdens de adventstijd schrijf ik elke dag een blog rondom kerst, zie www.hoopboodschappen.nl.