'En nu komen! Zijn je oortjes soms een beetje kapot?!' Wat ongeduldig, maar ook met een ingehouden glimlach kijk ik toe hoe mijn logeetje vooral zijn eigen gang gaat en niet vooruit te branden is om zijn kleren aan te trekken. 'Kom nouuu... we moeten zo naar school en anders ben je te laat!'

Ik zag je pas bij Pauw & Witteman. Mooi gekleed, goed gekapt en opgemaakt; een vrouw van middelbare leeftijd die een fatsoenlijke, degelijke indruk maakte. Klaar om antwoord te geven op de vragen die gesteld zouden worden over je 21-jarige zoon die sinds enige tijd in een Amerikaanse gevangenis zit i.v.m. hacken van creditcardnummers. 30 jaar cel hangt hem boven het hoofd en de hoop is dat hij in Nederland zijn straf mag uitzitten.

Als ik m'n studie af heb, ben ik pas echt gelukkig. Als ik een baan heb, ben ik pas echt gelukkig. Als ik een vriend heb, ben ik pas echt gelukkig. Als ik getrouwd ben, nee dan… dán ben ik pas echt gelukkig. Als ik een kind krijg… dan is mijn geluk compleet!

Het is heerlijk om eindelijk weer een nieuwe uitdaging te hebben. In mijn beleving stond mijn leven eigenlijk al een tijdje stil (hetzelfde huis, dezelfde baan, dezelfde man… zie mijn vorige blog), maar met een nieuwe uitdaging op werkgebied komt er eindelijk weer wat beweging in. Ik moet denken aan wat een collega me ooit vroeg: "Wanneer heb jij voor het laatst iets voor het eerst gedaan?" Ik heb toen moeten antwoorden: "Dat is heel lang geleden." En dit keer kan ik zeggen: "Vorige week!"

Het is nog niet eerder voorgekomen dat ik eigenlijk geen inspiratie had voor het schrijven van een blog. Er was altijd genoeg te zeggen over situaties die ik meemaakte of bepaalde gedachten die in me opkwamen. En bovendien valt er genoeg te schrijven over ongewenst kinderloosheid. Want veel mensen denken misschien dat het gemis van die baby mij het meest parten speelt, maar ik ben er zelf achter gekomen dat het echte gemis soms over hele andere zaken gaat.

Stel je voor: je bent ongewenst kinderloos en je hoort in het dorp waar je woont dat een jong meisje zwanger is geraakt terwijl ze niet getrouwd is. En er wordt ook nog beweerd dat het gaat om een wonder van Boven. Ze zegt dat een engel haar heeft verteld dat ze zwanger is. Vervolgens hoor je dat haar nicht, die een stuk ouder is dan zij, ook zwanger is geraakt terwijl dat op haar leeftijd niet meer verwacht werd… Geloof je wat ze zeggen? Hoe reageer je op deze geruchten? En hoe voel je je dan? Kun je blij zijn voor ze of word je verscheurd door jaloezie en frustratie? Denk je: 'Waarom zij wel en ik niet?'

Met enige moeite onderdruk ik de opkomende lachkriebel terwijl ik kijk naar de echofoto die de verpleegkundige in mijn handen drukt. Warempel, daar zitten 'ze'… dat witte, nauwelijks zichtbare stipje stelt onze twee embryo's voor. Voor de zekerheid is er nog een muiscursor bijgeplaatst, want als je maar een beetje bijziend bent, zie je echt geen klap. Het is een bijzonder moment, want nog nooit eerder waren we weer zo dicht bij een zwangerschap… We zouden nu een tweeling kunnen krijgen!

De titel van deze blog heb ik 'gejat'. Nou ja, gejat is niet het goede woord. Het is de titel van een recent verschenen boek over kinderloos-zijn; geschreven door onder andere mijn mede-blogster Marije Vermaas. Omdat ik zelf ook meegewerkt heb aan de totstandkoming van dit boek, mijn man en ik zijn geïnterviewd, werk ik van harte mee aan de bekendmaking hiervan en neem ik de vrijheid om mijn blog te vernoemen naar dit nieuw geboren boek.

Daar waar veel vrouwen worstelen met de balans tussen gezin en werk heb ik alle vrijheid en ruimte om me storten op mijn werk. Ik heb geen last van de keuzestress 'werk-kids' en kan gerust tot laat in de avond doorwerken zonder de noodzaak om de kids van de oppas te bevrijden (of andersom). Vakliteratuur bijhouden, cursussen volgen en netwerkbijeenkomsten bezoeken; geen gezin houdt me tegen om daar tijd voor te maken.

Ik ben vast niet de enige die soms haar wenkbrauwen optrekt bij het aanhoren van goedbedoelde uitspraken of standpunten van medechristenen. Ik heb er een aantal op een rij gezet die ik de laatste tijd gehoord heb en ik wil er een kritische noot bij plaatsen. Ik ben heel benieuwd of jij deze uitspraken, of een variant ervan, herkent en of ik terecht of juist te scherp mijn eigen conclusies trek.