Zo heb ik laatst mijn vaste functie opgegeven bij De Hoop, om verder te gaan met mijn eigen stichting. Voor veel mensen is dat iets wat eigenlijk dwaas is, vooral in de huidige economische situatie. Financieel draagvlak was er binnen de stichting absoluut nog niet, laat staan zekerheid als het aankomt op pensioensopbouw en verzekeringen. En dan heb ik ook nog geen man die voor me zorgt.

Nu zit kordaat handelen ook wel een beetje in mijn persoonlijkheid. Ik ben een visionair, ik hou van nieuwe dingen, pionieren schrikt mij niet af, net als ondernemen. Van beide kanten van de familie ben ik daarmee mee belast. Ik ben dan ook opgevoed door mijn vader met hoge waarden in verantwoordelijkheid, vooral als het op je keuzes aan komt. Als je ergens voor gaat, ga je er met 100% voor én de consequenties draag je daarbij ook voor je handelen. Dit alles maakt nog niet dat keuzes maken voor mij makkelijker is. Zo nu en dan lijkt het me ontzettend genieten wanneer je samen met iemand kunt praten over keuzes die je beiden aangaat, zodat je beiden kunt wikken en wegen wat de beste keuze is voor jezelf.

Tot op heden heb ik echter nog geen enkel moment spijt gehad van het opzeggen van mijn baan. De mens stippelt zijn weg uit, maar God bepaalt de richting (Spreuken 16:9). Ik leef in de veronderstelling dat God niet alleen op zondag in ons leven geïnteresseerd is, maar met elke keuze die we maken. En dat Hij ons ook wijsheid geeft in alle facetten van ons leven, juist ook als we single zijn. Dat maakt dat we elke grote-mensen-keuze bij Hem mogen brengen en samen met God daar over in gesprek gaan. Wat is wijsheid? Hij zal inzicht geven! Ook als het aankomt op je werk, je huis, je toekomst. Hij heeft alles in Zijn hand!