Op dat moment pakte ik mijn telefoon erbij om even mijn coach te sms’en. Ik zei haar dat als God mij in mijn eentje door dit soort processen liet gaan, ik het allemaal niet zag zitten. Dat Hij dan maar iemand anders moest vinden voor de dingen waar Hij mij voor bedacht had. En ergens sloop er de gedachte in dat het allemaal dragelijker zou zijn als ik maar een man had gehad. Dat de eenzaamheid met single zijn te maken had.

Mijn beste vriendin motiveerde me om me dan toch maar aan te melden op zo’n datingsite. Daar aangemeld kreeg ik contact met iemand, wat wel gezellig leek te zijn, maar uiteindelijk bleef het stil aan de andere kant. Ik wilde steeds maar met één iemand tegelijkertijd mailen, maar ik bemerkte al snel dat ik er een van het face-to-face contact ben en al helemaal niet van het zomaar een beetje los mailen naar Jan en alleman. Ik bedoel, hoe weet je nu wie er aan de andere kant van de computer zit?!

Maar het bijzondere wat ik eind april ontdekte, was dat dit hele verhaal in november niets te doen had met single zijn. Maar juist met een klein meisje in mijn hartje dat eigenlijk ontzettend onzeker is over alles wat God haar te doen geeft, en net als Mozes zegt: ‘Maar Heer, dat kan ik helemaal niet!’ En ik mocht een wijze les leren van Maria, de moeder van Jezus. Toen de engel van de Heer haar hele leven ondersteboven zette door haar te melden dat ze ongehuwd zwanger zou zijn van de Zoon van God, antwoordde zij: 'Laat mij geschieden overeenkomstig uw woord' (Luk 1: 38). Wow! In onze zwakheid is God zó groot!

Het leven gaat om het hier en nu, niet over al hetgeen dat in de toekomst ligt. Natuurlijk is het goed om dromen en verlangens te hebben, maar God wil ons als single vrouw ook al in het hier en nu gebruiken om Zijn glorie bekend te maken. Gewoon door te 'zijn' wie we zijn. Iedere vrouw op haar unieke manier! En dan komen er vast en zeker dromen en verlangens tot werkelijkheid, terwijl we bezig zijn.