Wat een dilemma’s en wat een geklaag als je zwanger bent. En dit zijn dan de 'simpele' aspecten. Volgende week heb ik mijn eerste echo, waar ik naar uitkijk en toch ook wel een beetje tegenop kijk. Daarnaast kun je nog kiezen uit allerlei tests zoals de triple test, vruchtwaterpunctie, 20-wekenecho en ga zo maar door. Waar dient dit eigenlijk voor? Is het nou werkelijk van belang? Goed, ze helpen je voorbereiden wanneer je kindje iets mankeert. Stel je zou thuis bevallen van een kindje met een open ruggetje, dat is toch wel één van de nachtmerries van aanstaande moeders. Nee, dan maar voorbereid en in het ziekenhuis bevallen.
En wat nou als jouw kans op een kindje met syndroom van down 1 op 20 is? Dit kunnen ze voor de 24 weken ontdekken, zodat je het kindje nog kunt laten weghalen.

WAT??? Kindje weghalen? Nee, niet een vruchtje weghalen, maar een kindje, een mensje. Niet een mensje wat niet levensvatbaar is, maar een mensje wat tot bloei zou kunnen komen in deze wereld.
Het gaat echt mijn verstand te boven dat je een kindje zou laten weghalen. Ik heb natuurlijk ook nog meegemaakt dat mijn kindje veel te vroeg werd geboren, dus ik kan me echt niet voorstellen dat er mensen zijn die een kindje laten weghalen. Natuurlijk, het zal niet gemakkelijk zijn, een kindje met extra behoeftes, maar verdient het daarom om dan maar helemaal niet te leven?
Zelfs mensen die niet in God geloven beseffen een beetje wat voor een wonder dit nieuwe leventje is. Uit een eitje en een zaadje ontstaat gewoon een nieuw kloppend hartje wat er eerst niet was! Er komen handjes, voetjes, niertjes en zelfs een eigen karaktertje. Dit gaat toch ons verstand te boven? Hoe anders, dan door God, kan dit ontstaan? En toch heeft Hij ons zelfs hierin een eigen wil gegeven. Zolang jij denkt hier nog niet klaar voor te zijn, bestaan er voorbehoedsmiddelen om het te voorkomen. Maar een kindje weghalen wanneer het al leeft? Pff, in mijn ogen is dat gewoon echt moord.

Ik ben nu zeven weken, volgende week bij mijn echo alweer acht weken. Twee maanden van de negen voldaan. Het hartje klopt dan al, de geslachtsorganen worden gevormd en zelfs al een klein stukje van de vingers komt tevoorschijn. Je gaat mij niet vertellen dat dit kindje dan nog gewoon een vruchtje is en niet echt leeft. Dit is mijn kind! Mijn zoontje of dochtertje en ik kan niet wachten om hem of haar te ontmoeten!
Dus dan maar misselijk, dan maar moe en ongemakkelijk plassen. Dat heb ik er wel voor over en na over bovenstaande te hebben nagedacht, beloof ik plechtig niet meer zo te klagen!