Het maken van lijstjes kan mij het heerlijke gevoel geven dat ik alles onder controle heb. In het huishouden doe ik het vaak en voor de vakantie aanbreekt ook. Man en kinderen weten al hoe laat het is als ze op het prikbord kijken: dan hangt er weer zo'n to do-lijst waar ze allemaal bij ingeschakeld worden.

Bestaat 'ie echt: de vloek van Facebook?! Volgens een artikel in de Volkskrant wel! Daar moest ik eens even over nadenken. Je zegt daarmee nogal niet wat! Voor vloeken zijn wij christenvrouwen als de dood. Daar wil je je dan toch niet mee identificeren? Maar met Facebook lopen we massaal weg...

Ineens lijkt haar naam overal rond te zingen. Het duurde even voordat bij mij het kwartje viel en ik doorhad dat het steeds om dezelfde vrouw ging, maar nu wil ik haar ook leren kennen!

Het is alweer een tijdje geleden dat de EO de SpiritualiteitWijzer introduceerde. Aan de hand van een aantal vragen ontdek je jouw geestelijke taal. Wanneer je deze taal veel 'spreekt', helpt het je om dichter bij God te komen. Je wordt je ook bewuster van de geestelijke talen van mensen om je heen.

Ik zat laatst te denken aan het woord 'vies'. Vies is een heel subjectief woord. Wat de een vies vindt, is voor de ander heel normaal. Ongewassen kleding terugleggen in de kast bijvoorbeeld of twee dagen dezelfde onderbroek dragen. Het moment waaróp je iets vies gaat vinden, kan ook heel verschillend zijn: misschien dat jij één keer in de week je WC sopt en je buurvrouw iedere dag.

Het lijkt wel of er in christelijk Nederland trends waar te nemen zijn. Een tijd geleden was het bijvoorbeeld een rage om een WWJD-bandje te dragen. Kerken hebben massaal meegedaan met het project Doelgericht Leven en heb je het boek De Uitnodiging nog niet gelezen? Dan zou ik die maar snel even lenen van een willekeurig gemeentelid. In vrijwel ieder gezin is wel een exemplaar te vinden.

Het aftellen is begonnen. Nog maar een paar nachten en dan is ze jarig, mijn dochter en alweer acht jaar. Dit jaar zijn we er op tijd bij. Kinderfeestje gepland, traktaties uitgezocht, gemaild naar familie en vrienden, laat het feest maar komen. Wat haar betreft dan, voor moeder ligt dat net even anders.

Af en toe speelt het op en denk ik: had ik toch niet…? Maar dan verwerp ik het weer . Tot er zich weer een gelegenheid voordoet en ik me realiseer dat het in mijn geval zo simpel niet ligt. Inmiddels heet ik al langer Westerduin dan De Jong en bovendien zie ik de bui al hangen: wáát... is Anne soms gescheiden?!

In de auto heb je een achteruitkijkspiegel. Ik zou wel eens een vooruitkijk-spiegel willen hebben. Even blikken in de toekomst. Wat brengt het nieuwe jaar? Eén ding is zeker: stress.

Heb jij de decembercolumns al gelezen? Nee? Eerst doen dan… :-) Ja? Was het een feest van herkenning? Als dat het geval is, bevind je je in een grote groep van kerstMISSERS.