's Avonds lopen Maarten en ik regelmatig een rondje. Dat doen we al sinds we getrouwd zijn. We lopen langs de huizen en kijken naar binnen. Nu we al een tijd in dit dorp wonen, weten we een beetje wat we kunnen verwachten. Zo'n twee keer per week hebben we beet: een volle huiskamer. We zien een kring stoelen, poot aan poot naast elkaar. Elke stoel is bemand door een familielid, een buurvrouw of een collega. Terwijl de schaal met nootjes nog eens rondgaat, kijken wij vergenoegd toe. Ze zien ons toch niet. "Héérlijk dat wij daar niet tussen zitten!", zeggen we tegen elkaar, en blij knijpen we in elkaars hand terwijl we terug naar huis lopen om in onze huiskamer op elke lege stoel te gaan zitten waar we maar zin in hebben.

Ik weet heus wel dat er heel wat mensen zijn die genieten van zo'n volle bak. Ga er lekker mee door, zou ik zeggen. Maar wij behoren tot de nieuwe club die helemaal niet blij wordt van een kamer vol visite. Het komt er bijna altijd op neer dat je een avond elkaar aangaapt terwijl je steeds later op de avond koortsachtig op zoek moet naar gespreksonderwerpen. Laat ik nu lezen dat uit landelijk onderzoek blijkt dat steeds minder mensen zo op visite gaan! Zie je wel dacht ik, wij zijn de enige niet. Ik zie het om me heen ontstaan: het aantal bezoekjes wat mensen over en weer afleggen neemt elk jaar af. Nu kun je roepen dat we als Nederlanders steeds individueler worden, maar ik voorspel iets anders. Vriendschap en visite zijn niet langer synoniem aan elkaar. Het uiten en onderhouden van vriendschap gebeurt in onze tijd gewoon anders, meer tussendoor: even bij elkaar binnenvallen om een wijntje te drinken, op elkaars kinderen passen als dat nodig is, door samen te sporten of te bidden en Bijbelstudie te doen. Zelfs al die mensen die roepen dat vriendschap via internet geen echte vriendschap is geloof ik niet meer...

Nee, geef mij maar een huiskamer zonder visite. Heb ik tenminste alle tijd om aan de keukentafel te blijven hangen als er totaal ongepland een heel leuk gesprek ontstaat met iemand die alleen maar 'even' dat ene boek terug kwam brengen.