Citaat Jill:

Dag Petra,in mijn kerk is een man met een hele hoge positie bij een groot ziekenhuis. Nu ben ik al een tijd werkzoekend en mijn vriend zegt dat ik deze meneer-die ik zijdelings ken omdat we na afloop van een dienst wel eens wat zaken hebben uitgewisseld -moet vragen of hij geen baan voor mij weet in zijn bedrijf. Ik zit wel omhoog en voel er wel voor maar hoe pak ik het aan?

Hallo Jill, dank je wel voor je vraag. Het valt niet mee om werkzoekend te zijn in deze tijd. Het is slim om je netwerken in te zetten nu je werk zoekt. Het lijkt mij wel zinnig om eerst wat zaken op een rij zetten voordat je de heer in kwestie benadert. Misschien heb je al het een of meerdere zaken gedaan van wat ik je nu adviseer. Kijk maar wat je er mee kunt. Stap een is dat je weet wat je wilt en wat je kunt. De kunst is om het zo concreet mogelijk te maken en selectief te zijn. Niet alleen: ik wil die en die functie, maar ook bedenken bij welk type organisatie en in welke omgeving je het best gedijt. Wil je resultaat hebben dan is het nodig om je zoekgebied zo veel mogelijk te beperken. Daarnaast moet je kort en bondig kunnen formuleren wat je in huis hebt. Zoek dus uit wat je wilt (soort functie) en bij wat voor type organisatie je dat wilt doen. M.a.w. denk je dat je je op je plek voelt in een ziekenhuisomgev ing? Als dat zo is kun je je kerkgenoot mogelijk inschakelen. Bedenk wat je van hem verwacht als je hem benadert. Wil je oriënterend met hem spreken met als doel dat je meer wilt weten over een werkveld en om te weten of het werken daarin je zal liggen. Of weet je echt wat je wilt en wil je van hem weten hoe je er moet komen. Doel van een oriënterend gesprek is informatie verzamelen: over een werkveld, een functie, een organisatie, andere mogelijke gesprekspartner s en over competenties die nodig zijn voor het opereren in dit werkveld, deze functie, deze organisatie. Als je een eerste type gesprek wilt voeren kun je vragen of hij bereid is om je in contact te brengen met iemand die het type functie wat je uitoefent vervult in zijn ziekenhuis. Geef duidelijk aan hem maar ook aan degene die je wilt spreken aan dat je geen specifieke verwachtingen hebt dan alleen meer inzicht te verwerven. Je vraagt hem dus niet om een baan of een aanbeveling maar of hij een link voor je kan maken. Leg uit wat je aan spreekt aan het ziekenhuis en dat je graag een realistisch beeld wilt krijgen. De meeste mensen zijn daar wel genegen toe omdat er weinig mis kan gaan. Zolang hij zich tot niets verplicht voelt zal hij harder voor je lopen. Hij zal dan graag voor je in actie komen en alleen daardoor al denkt hij over je na en zal hij wellicht meedenken. Vragen die je kunt stellen aan degene met wie je spreekt zijn bijvoorbeeld:”W at zijn leuke en wat zijn minder leuke kanten van uw werk?” Wat zijn de belangrijke thema’s in uw werk?”” Hoe ziet een gemiddelde dagindeling er uit?” “ Wat moet je kunnen om uw soort werk te doen?”Hoe kom je in de functie die u bekleedt terecht?”enz. Leef je in dan komen de vragen vanzelf. Veel vragen stellen is echt belangrijk. Je toont je belangstelling, je krijgt inzicht en kunt verbindingen leggen met je ervaringen, belangstellinge n en kwaliteiten. Vraag niet rechtstreeks om een baan,dan blokkeert je gesprekspartner . Om informatie en advies vragen werkt beter. Vergeet niet dat veel mensen het eerlijk vinden om over het eigen werk te praten. Verleid mensen om met je mee te denken. Vraag als je afsluit of de ander nog een tip voor je weet. Laat je curriculum vitae zo mogelijk achter bij je gesprekspartner of vraag of je nog eens contact mag opnemen. De gouden regel bij netwerken is: vraag nooit om werk, maar vertel wat je kunt en wilt!Ik hoop dat je hier mee verder kunt succes Jill! Petra

Citaat mara:

hallo petra,mijn mannelijke collega stinkt enorm naar zweet. moet ik er iets van zeggen.we zitten met zijn2-en op een kamer.

Hallo Mara! Ja je moet er iets van zeggen! Als je er niet iets van zegt staat het tussen jou en je collega in en zal hij zich afvragen wat er toch aan de hand is. Daarnaast leert de praktijk dat als je iets dwars zit dat je je wilt uiten en dan ga je er mogelijk wel met andere collega’s over praten en dat kan snel het karakter krijgen van roddelen en dat veroorzaakt veel kwaad zoals je weet. Dat je de vraag bij mij neerlegt is logisch. Negatieve feed back geven is immers moeilijk. Maar wel mogelijk en soms ook gewoon noodzakelijk!Wi e negatieve, precaire feedback wil geven is vaak wat onzeker. Is het ‘normaal’ dat ik me hieraan erger?Mág ik hier wel iets van zeggen?Hoe kan ik het zeggen zonder dat hij boos wordt? Kunnen we na het gesprek nog wel samenwerken?Dit zijn allemaal vragen die jezelf inderdaad moet stellen voordat je feedback gaat geven. Goede feedback vereist nadenken. Als je het antwoord scherp hebt, probeer je de kritiek zó te brengen dat je gesprekspartner het begrijpt. Helder geformuleerd en neutraal, zonder beschuldigingen . Er is een formule voor die je daarbij helpt. Hij bestaat uit zeven stappen. Ik adviseer ze om ze allemaal te zetten omdat ze met elkaar samenhangen. Als je deze stappen volgt is het voor de ander makkelijker om jouw feedback te ontvangen. 1. Beschrijf alleen gedrag dat je collega kan veranderen. 2. Beschrijf concreet en specifiek gedrag dat je zelf hebt ervaren. Feedback waarin de woorden ‘altijd’ of ‘overal’ of ‘nooit’ in voorkomen,wekke n meteen irritatie op. Niet doen dus.. 3. Een ik-boodschap nodigt je collega uit om begrip op te brengen voor jouw kant van de zaak. Door een jij-boodschap schiet de ander meteen in de verdediging, en gooit er in het ergste geval nog een ‘jij-bak’ overheen.. Kun je een feedbackzin bedenken die met ‘ik’ begint? 4. Geef aan welk effect het op je heeft. Laat je gevoel spreken. Jij wilt dat hij iets veranderd en dat moet je kunnen benoemen.5. Geef je collega de gelegenheid te reageren. Houd je mond,sta openen luister. Mogelijk reageert je collega boos, gegeneerd of misschien wel opgelucht omdat hij misschien iets voelde maar niet wist wat er speelde..Geef hem de ruimte.6. Wees duidelijk welke verandering je wenst. 7. Kijk samen naar oplossingen of achtergronden. Als je collega het probleem (h)erkent kun je praten over oorzaken en oplossingen. Stel open vragen om te verkennen wat de oorzaken van zijn probleem zijn. Zo geef je hem de ruimte. Vul niet in wat je dénkt dat je collega bedoelt. Maak duidelijk dat je de ander graag wil helpen waar nodig. Ga jouw oplossing niet opleggen Je kunt natuurlijk pas deze laatste stap van het gesprek starten als je collega je feedback een beetje heeft laten ‘indalen’. Als hij geëmotioneerd is, kun je beter een afspraak maken om de volgende dag verder te praten. Ook moet je collega je feedback accepteren. Als hij je feedback onzin blijft vinden, zal je eerst de vorige stappen nóg een keer langs moeten lopen…Nog enkele tips:doe het als je je kalm voelt. Zoek een rustig plek en kondig aan dat je iets lastigs wilt bespreken. Loop de bovenstaande vragen van te voren door en schrijf de antwoorden op als voorbereiding. Kun je hier wat mee?Succes Petra

Citaat elise:

Dag Petra ik werk sinds 5 jaar op een kinderdagverbli jf. Ik zit echt op mijn plek. ik heb bij mijn leidinggevende aangegeven dat ik wel wat meer wil. nu heeft ze mij vorige week gevraagd of ik coordinator wil worden van de afdeling planning bij ons. ik werk zelf niet op die afdeling en weet maar vaag wat ze doen. is dit nu wel verstandig? zeker omdat ik dan niet met kinderen werk. maar het is wel een kans om verder te komen. wat vind jij?

Hallo Elise, dank je wel voor je vraag. Goed dat je aan je leidinggevende hebt duidelijk gemaakt dat je ambities hebt. Uit het verzoek van je leidinggevende blijkt ook dat hij/zij ook meer in je ziet omdat hij/zij al met een concreet voorstel komt. Als ik zo je vraag leest dringt mij de vraag op of je al voldoende voor jezelf helder hebt wat je echt wilt. Het is duidelijk dat je iets anders wilt maar wat je concreet daarbij voor ogen hebt wordt mij niet helder. Dat moet je wel weten anders kom je misschien op een functie terecht die helemaal niet bij je past. Het lijkt mij daarom verstandig dat je met een goede vriendin, je partner of een coach wat vragen onder de loep neemt. Past leidinggeven bij je. Ben je er aan toe. Past het bij je om leiding te geven aan degenen die nu jouw werk uitvoeren. En als dat zo is wil je dan leidinggeven aan je eigen team of juist aan een andere groep of zelf buiten de deur kijken. Of wil je op termijn een eigen vestiging runnen. Ook is het goed jezelf af te vragen of je full time wilt leidinggeven. Of dat je toch nog zelf in de uitvoering wilt blijven. Als je leiding zou willen geven en de werkzaamheden die op de afdeling worden uitgevoerd zijn voor jou minder relevant is het wel goed om te weten dat de mensen die op zo’n afdeling werken het wel belangrijk kunnen vinden dat je gevoel hebt bij en interesse voor hun werkzaamheden. Zou je die interesse kunnen ontwikkelen voor de planning? Bedenk dat het ook verstandig kan zijn om wat aan bijscholing te doen als je een stap wilt zetten. Heb je zin om een studie op te pakken en daar mogelijk ook vrije tijd in te steken. Je geeft aan dat je graag (in) direct verbonden wilt blijven met kinderen. Deze behoefte sluit ook bepaalde doorstromingsmo gelijkheden uit zoals je weet. Voldoende werk aan de winkel. Doorstromen in eigen organisatie brengt naast kansen ook risico’s met zich mee denk er dus goed over na! Succes Petra

Citaat Lia:

dag Petra, sinds kort heb ik een leidinggevende , ze is nieuw in de organisatie. ze is heel erg met haar eigen ontwikkeling bezig en volgt daarvoor allerlei cursussen, trainingen enzo. Nu legt ze in de pauze ruimte boekjes neer van een vriendin vanhaar. Heel erg spiritueel getint en volgens mij new ages achtig. ik hou daar niet van ook niet vanwege mijn geloof. ik vind dat die boekjes niet op de werkplek mogen. we zijn geen christelijke instelling maar toch.het lijkt wel of ik de enige ben die er zich aan stoort. mag ik hier wat van zeggen of moet ik mijnmond dicht houden. ik denk aan de zin uit de Bijbel Gij geheel anders...Lia

Hallo Lia,dank je wel voor je vraag. Allereerst vind ik het niet verstandig van een leidinggevende om materiaal van een vriendin op de werkplek te verspreiden. Daarnaast vind ik het niet handig van haar om dit soort gekleurde literatuur neer te leggen. Er is een soort informele stelregel dat je op je werk niet al te opdringerig te koop loopt met je eigen politieke en religieuze/filosofische ideeen.Dit is omdat mensen zich oncomfortabel (kunnen gaan)voelen als deze zaken op de werkplek een rol gaan spelen.zeker omdat iedereen intuitief weet dat discussies over deze zaken problemen opleveren omdat mensen hele verschillende-soms niet overbrugbare visies hebben.Jouw leidinggevende voelt dit blijkbaar niet aan.Jij stoort je er aan.Het is daarom goed dat je het met haar gaat bespreken. Daarbij zijn een paar dingen belangrijk. Geef aan dat je iets persoonlijks wilt bespreken. Plan een gesprek op een rustig moment. Vertel zo feitelijk mogelijk wat je dwars vindt. Zonder haar aan te vallen, zonder verwijten te maken.Geef aan dat je de boekjes gezien hebt. Geef aan dat jouw indruk is dat er vanuit een specifieke zienswijze geredeneerd wordt in deze boekjes. En dat dat niet aansluit bij jouw persoonlijke visie. Dat je niet weet hoe andere collega's er over denken maar dat jij je hierdoor onvrij voelt. Vraag of zij dit kan begrijpen. Vraag haar of het mogelijk is dat zij die boekjes uit de publieke ruimte wil halen. Luister goed naar haar reactie en check of ze je berepen heeft.Laat zien dat je bereid bent te luisteren.Wees echter ook standvastig en herhaal wat het je doet, Haal niet je eigen geloofsargument en er bij. Ik vrees dat die niet werken en dat het dan wellus nietus wordt. Door hoe je het bespreekt toon je je geloof. Rustig en duidelijk opkomen voor je mening met respect voor het verhaal van de ander. Kun je hier wat mee? Veel wijsheid toegewenst.

Citaat Willy:

Dag Petra, ik werk bij een kleine bibliothee met vrij weinig betaalde krachten en veel vrijwilligers. Van onze coordinator heb ik te horen gekregen dat ik te introvert en afstandelijk ben en dat met name de vrijwilligers er over klagen dat ik moeilijk benaderbaar ben. Ik ben geschrokken en weet niet goed het anders moet want zo ben ik na eenmaal , ik ben verlegen en introvert . heb jij tips want ik heb de neiging om thuis te blijven en mij ziek te melden en op mijn werk me terug te trekken. Graag je hulp, Willeke

Dag Willeke, goed dat je het signaal oppakt en er mee aan de slag gaat. Het klopt dat je geboren wordt met een bepaalde aard en aanleg. Introvert zijn heeft positieve en negatieve kanten. Positief is mogelijk je rust, je bescheidenheid. Minder positief kan zijn dat mensen moeilijker contact met je maken , minder makkelijk weten wat je van iets vindt, voelt en denkt. Dit kan zakelijke relaties lastiger maken, misschien ervaar jij dat niet zo maar de ander/anderen wel en het is goed om te weten hoe je over komt en hoe anderen daar naar kijken. Je werkt in een bibliotheek en dat is een plek waar je ook met mensen moet kunnen omgaan. Mogelijk komt een deel van de vrijwilligers ook voor gezelligheid en contact. Als je introvert bent kun je aan die behoefte van hen minder tegemoet komen. Wel kun je je best doen. Je kunt er aan werken om sommige aspecten die je niet van nature hebt te ontwikkelen. Dit kost echter wel energie . Het lijkt er nu op dat je in je schulp gaat terug trekken. Je wordt onzeker over je doen en laten. Het is belangrijk dat je niet in een negatieve spiraal komt. Ik adviseer je om de hulp van een coach in te roepen. Je kunt met hem/haar meer zicht krijgen op hoe je over komt en werken aan je zelfbewustzijn en je zelfvertrouwen. Het kan goed zijn dat je tips krijgt over je lichaamshouding en je manier van communiceren. Je kunt met hem/haar kijken hoe je anders om kunt gaan met je collega’s zonder dat je helemaal een ander hoeft te worden. Met verlegen zijn is op zich niets mis. Maar in stressvolle situaties kun je je teveel terug trekken en dat brengt wel degelijk risico’s met zich mee. Hulp zoeken dus, het gaat niet vanzelf over en met een paar gesprekken met een kundige, ervaren coach kun je in een korte tijd vorderingen maken! Succes Petra