
Toen ze gegeten hadden, sprak Jezus Simon Petrus aan: 'Simon, zoon van Johannes, heb je mij lief, meer dan de anderen hier?' Petrus antwoordde: 'Ja, Heer, u weet dat ik van u houd.' Hij zei: 'Weid mijn lammeren.'
Johannes 21:15 (NBV)
Petrus was een doorgewinterde discipel. Drie jaar lang had hij Jezus overal gevolgd en had hij zelfs tot zijn intieme vriendenclub behoord. Hij had indrukwekkende dingen meegemaakt. Zijn schoonmoeder werd door Jezus genezen. Hij zag hoe Jezus zieken genas en zelfs doden tot het leven terugriep. Hij zag hoe Jezus voor zijn ogen veranderde in een blinkende gestalte, hoe Mozes en Elia naast Hem verschenen...
Zelf dacht Petrus wel tegen een stootje te kunnen. Hij beloofde in zijn impulsiviteit (een opvallende karaktertrek van deze discipel) om samen met Jezus gevangenschap en zelfs de dood te trotseren. Maar er wacht Petrus een nare verrassing. Als het er werkelijk grimmig voor Jezus uit begint te zien, ontkent hij zijn hele discipel-zijn tot drie keer toe. Hij wordt keihard met zichzelf geconfronteerd, met zijn gebrek aan karakter. Wat zal hij zich beroerd gevoeld hebben toen de Heer hem aankeek, en hij zich herinnerde wat Jezus had gezegd (Lukas 22:60-62). En het erge was: hij kon het niet meer goedmaken! Jezus werd immers ter dood gebracht! Tenminste, Petrus dácht dat dit einde verhaal was.
Petrus blijft dezelfde ondoordachte persoon die hij altijd geweest is. Na de opstanding, als Jezus op de oever van het meer staat, stort Petrus zich in het water zoals het een impulsief man betaamt. Ik vind dat zo mooi: nog steeds wil Petrus het liefst bij Jezus zijn, zelfs na alles wat er voorgevallen is. En, nog mooier: Jezus wijst hem niet af.
Nadat ze lekker hebben ontbeten, stelt Jezus hem de Grote Drie Vragen. Welke vragen zou je verwachten dat Jezus zou stellen? 'Petrus, zul je niet meer zo'n lafaard zijn?' 'Heb je nu geleerd om trouw te zijn aan je vrienden, wat er ook gebeurt?' 'Kan Ik jou voortaan vertrouwen, denk je?' Niets van dat alles. 'Simon, zoon van Johannes, heb je mij lief, meer dan de anderen hier?' Het gaat alleen maar over Jezus liefhebben. Drie keer ongeveer dezelfde vraag, drie keer hetzelfde nederige antwoord en drie keer dezelfde opdracht. Petrus die zo gefaald heeft in zijn discipel-zijn, krijgt weer een plaats in het Koninkrijk. Juist door zo onderuit te gaan, door te zakken voor de test, wordt Petrus een betere discipel. Hij is de hoge dunk van zichzelf kwijt!
Maar het verhaal is nog niet uit. Er komt een tweede wending. Het wordt Pinksteren in Petrus’ leven en niets is daarna meer hetzelfde. Petrus wordt nu een echte leider, niet omdat hij kan bogen op drie jaar trouwe toewijding, maar omdat hij gevuld is met de Geest van Jezus. Hij wordt een vurig prediker, een moedige evangelist, een martelaar zelfs. Als je naar zijn leven ná Pinksteren kijkt, denk je: 'Wauw!' Zo’n soort leven noopt tot navolging. De Geest van Christus maakt ALLE verschil, het maakt je tot een echte discipel, een echte navolger van Jezus Christus. Voor Pinksteren hield Petrus al van Jezus, maar na Pinksteren is die liefde getransformeerd naar het ontwerp van Jezus Zelf.
Wat voor soort discipel van Jezus ben jij? Volg je Hem uit plichtsbesef? Of ben je gewoon graag bij Hem in de buurt? Of vind je dat je het aardig goed doet als discipel? Of ben je juist een keer hard onderuit gegaan? Wat is de les die jij trekt uit het discipel-zijn van Petrus?
Als ik deze geschiedenis op me in laat werken, zijn er voor mij een paar hoofdpunten die eruit springen:
Nu een paar vragen voor jou:
Voor vragen of opmerkingen kun je mailen naar webredactie@sestra.nl.
God is looking for men and women who will never be content with mere experiences and 'blessings', but who will take up the cross daily and follow Jesus and thus manifest in their lives and in their service the reality of those words: "It is no longer I, but Christ that lives in me." This, and this alone is the Spirit-filled life.
Zac Poonen
(God is op zoek naar mannen en vrouwen die niet zomaar genoegen nemen met ervaringen en zegeningen, maar die dagelijks hun kruis opnemen en Jezus volgen. Op die manier laten ze in hun leven zien wat het betekent: niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij. Dit is nu wat bedoeld wordt met een leven dat vervuld is met de Heilige Geest.)
Zac Poonen