Voor dit jaar heb ik geprobeerd een gezonde jaarplanning te maken, een cursus timemanagement gedaan en aan de slag. Ik heb ontdekt dat ik een aantal activiteiten anders wil gaan doen, dichter bij mezelf wil houden en dat het ook nieuw en avontuurlijk mag zijn.

We hebben er 2000 nodig, glazen potten. Gewoon die van pindakaas of rode kool. Wel schoongemaakt en zonder etiket en niet te smal en niet te hoog. Op kerstavond als de waxinelichtjes zijn aangestoken, zijn de potjes de stralende vertellers geworden van de Lichtjestocht.

Net mijn 45e verjaardag gevierd, voor het eerst voel ik me ouder dan andere jaren op deze dag. Logisch, denk jij, want dan ben je ook. Maar dit gevoel zit dieper.

De ingrediënten zijn: acht mensen, een sfeervol gedekte tafel, warm kaarslicht, de geur van specerijen, een originele menukaart, een fors aantal uren in keuken en dan maaltijd houden. Welkom bij onze kookclub!

Het is najaar, herfst! In de tuin hangen de laatste dieppaarse druiventrossen kaal aan bijna bladerloze ranken, de vogels eten er zoveel van dan ze nog net omhoog kunnen komen als ze hun vlucht naar de thuisbasis inzetten. De tuin sterft af. De bruin verbleekte hortensia Annabel zakt steeds schever op haar dunne stengel. De minimoestuin is leeg; de wintergroente zat niet op tijd in onze jaarplanning… In huis hebben we de verwarming de eerste keer weer aan gehad. Er staan kaarsjes op tafel, de plaids liggen weer naast de bank…

Overdag heb jij jezelf in de hand! De maaltijden gaan meestal goed, met het aanbod van koek en snoep kun je dealen, je richt je op je werk en je bezigheden en als je om 19.00 in slaap zou vallen, zou het probleem er niet zijn! Je zou jezelf niet overeten in de uren van avond of nacht. Niet het onrustige struinen langs kasten, het opzoeken van snoep wat je al gepland. Op tijd, alleen naar bed gaan, zodat je jezelf kunt vullen met wat er in je nachtkastje ligt te roepen.

Zodra de schoolvakanties beginnen, vindt er een omslag in mijn hoofd plaats. De weken ervoor zijn altijd druk en vol, er lijkt geen einde aan het seizoen te komen en als het dan zover is, duik ik geheel onvoorbereid de vakantieperiode in, alsof het de eerste keer is.

Zomer… Voor mij een beeld uit mijn jeugd van uitgestrekte weilanden, met lome koeien en een koperen zon aan de hemel. Bloten benen, met krassen van de stoppels die op het land overbleven na het hooien. Het inademen en opsnuiven van de warme, droge, zwoele lucht. Op je rug in het gras liggen, kijken naar de tekeningen in de wolken. De tijd stond stil. De grote vakantie duurde eindeloos, wat kon ik me als kind daar heerlijk aan overgeven… Het gewone leven was niet meer aanwezig.

Een vrouw van midden veertig probeert al maanden een paar kilo af te vallen. Ze weet hoe het werkt, een gezond basismenu van 1500 kcal, drie keer per week een uur matig intensief bewegen voor de vetverbranding, buikspieroefeningen doen en verleidingen tackelen. Ze heeft haar eigen gezonde leefstijl – niet perfect, maar goed genoeg. Maar ze valt niet af, geen gram!

Als je een missie hebt, ben je wel eens minder genuanceerd en wil je graag je hart delen. Want ik ben boos! Waarom? Omdat er zoveel vrouwen vastzitten in de leugen van slank moeten zijn met alle vernietigende gevolgen van dien! Niet slank zijn betekent 'ik ben nu niet leuk, aantrekkelijk, gezond en ben geen goed voorbeeld als moeder' of 'ik leef in zonde want ik heb overgewicht'. En nog veel meer.