Onlangs moest ik een scan ondergaan in verband met aanhoudende medische klachten. Terwijl ik in de wachtkamer zat, bestudeerde ik de mensen om me heen. Voor sommigen van hen zou de wereld het komende uur drastisch veranderen. Wat zou ik te horen krijgen?

Zucht! Je hoeft de krant maar open te slaan, de tv maar aan te zetten, de social media maar te gebruiken of het gaat over de crisis. De crisis op de huizenmarkt, de crisis in de politiek, de crisis in de wereld; overal is het kommer en kwel. Hoog tijd voor wat tegengif. Hierbij lanceer ik het BROODPROJECT: sta elke dag stil bij je dagelijks brood!

De voorjaarscollectie is binnen. Al een tijdje natuurlijk, maar ik kwam er afgelopen week pas achter. Ik had namelijk het goede voornemen dit jaar om niets overbodigs meer te kopen en de winkels te mijden. Meer van minder. Maar vorige week zag ik vanuit mijn ooghoek in de etalage iets hangen en toen moest ik gewoon wel afstappen. Even de winkel in…

Onderaan deze blog vind je een kortingsbon voor mijn nieuwe schrijfsel. Als je die uitprint en meeneemt naar de winkel, krijg je bijna twee euro korting op Koester je hart - 40 stiltetips voor je leven. Maar lees eerst even de onderstaande bijsluiter met waarschuwingen bij dit boekje! Voor je het weet breekt er van alles of lig je ziek op bed.

Met 550 vrouwen een stiltewandeling in het bos maken? Hilarische reacties op Twitter waren mijn deel. Toch is het gelukt: in negen groepen van zestig vrouwen liep ik met twee andere gidsen afgelopen weekend de stiltewandeling bij een activiteit van Eva. En God liet zich zien… ook al lag het bos vol gestruikelde bomen.

Zondag 19 februari vertelde ik in Nederland Zingt een klein stukje over mijn jeugd waarin ik op school werd gepest. Van tevoren heb ik gedubd of dat er wel in moest, maar wat de doorslag gaf, was dat ik uit ervaring weet dat openheid kan helen. Dat bleek maar weer uit een mail die ik afgelopen week kreeg…

Ik was hopeloos verliefd op hem. Op grote kartonnen brieven schreef ik zijn naam met allemaal hartjes eromheen. Wat maakte het uit dat de kinderen op het schoolplein mij niet mee lieten doen? Als ik de klas van meester Peek na de pauze binnenliep, was alles weer goed. Bij hem voelde ik me veilig. En nu is hij dood.

Als ik in de spiegel kijk, schrik ik. Ik kijk dus maar niet meer in de spiegel. Als mijn ogen de kamer ronddwalen en overal speelgoed zien, word ik moedeloos. Ik doe mijn ogen dus maar dicht. Vandaag lijkt het niet helemaal mijn dag te worden. Als mijn man belt, hoor ik aan zijn stem dat we op dezelfde golflengte zitten. Door de crisis loopt het op zijn werk niet zoals gehoopt en er is een wonder voor nodig wil hij na de zomer zijn baan nog hebben. Dat terwijl ik net mijn ontslag heb ingediend om voor mezelf te beginnen. 2012 is in nevelen gehuld…

Ik ben helemaal van de kaart. Het voelt alsof mijn leven zojuist overhoop gehaald is. Dat terwijl ik twee dagen geleden nog de illusie had na een paar dagen in een retraitecentrum alles weer op orde te hebben. Ik had het natuurlijk kunnen weten. Een ontmoeting met Jezus laat je zelden zonder kleerscheuren achter.

Na drie blogs lang te hebben mogen genieten van mijn vriendin Maaike, neem ik het stokje weer van haar over. Bedankt Maaike voor het kijkje in je hart en de geweldige vriendin die je bent!