Misschien was het jullie al opgevallen (dat hoop ik wel, natuurlijk!) dat het al een poosje geleden is dat er een blog van mij verscheen. Dat heeft te maken met verschillende omstandigheden: behalve dat ik de afgelopen tijd lekker veel opdrachten heb gekregen als redacteur, moet ik sinds een aantal maanden mijn energie delen met een ander mensje: ik ben zwanger!

Wat geloof jij van de hemel? Hoe zal het daar zijn?

Het is fantastisch om getuige te zijn van de geboorte van een kind. Maar het is minstens zo fantastisch om te mogen meemaken hoe iemand wedergeboren wordt! Ik heb dat nu verschillende keren mogen zien, en elke keer is het weer een reden voor grote dankbaarheid.

Altijd als er Jehova getuigen bij me aan de deur zijn geweest, worstel ik er weer even mee. Aan de ene kant vind ik het irritant dat ze aanbellen om je te vertellen wat je moet geloven. Vaak is het ook nog best lastig om ze af te wimpelen; simpelweg zeggen dat je al gelovig bent, is niet genoeg. Voor je het weet beland je weer in een discussie over de naam van God/Jehovah en het al dan niet God zijn van Jezus.

Vandaag is voor mij een belangrijke dag: ik zal mijn eigen boek in handen hebben! De afgelopen twee jaar heb ik geschreven, geschaafd, herschreven en aangepast, en nu is het dan eindelijk zover dat mijn eerste eigen boek het levenslicht zal zien. Het is een cadeauboek met de titel Hoe zwanger hoe mooier, en het gaat over het wonder van moeder worden. Met dit boek wil ik aanstaande moeders bemoedigen, steunen en stimuleren om zo veel mogelijk van hun zwangerschap en het moeder-zijn te genieten. Graag wil ik dit bijzondere moment met jullie delen door een kleine voorpublicatie te geven uit het hoofdstuk 'U weefde mij – Je relatie met God'. Veel leesplezier!

Kort geleden ontving ik een mail van een van jullie. Een paar zinnen daaruit:

Soms kan een overbekend verhaal je diep raken en een belangrijke les leren. Dat overkwam mij deze week met de geschiedenis van de voetwassing. Voor Jezus met zijn discipelen het laatste Avondmaal vierde, waste Hij hun voeten. Een prachtige les in nederigheid!

Iedere christen krijgt van God een taak. Als zijn gemeente vormen we Christus' lichaam op aarde (1 Kor. 12). Dat betekent dat wij nu de dingen mogen en moeten doen die Jezus deed toen Hij op aarde rondwandelde. Jezus' handen waren genezend en zegenend; zo mogen wij als zijn handen zegenend en genezend in de wereld aanwezig zijn. Jezus' hart was liefhebbend en ontfermend; zo mogen wij als zijn hart de wereld liefhebben en ons ontfermen over mensen die dat nodig hebben. Jezus' mond sprak woorden van wijsheid, van oordeel en van vertroosting; zo mogen wij als zijn mond Gods boodschap doorgeven aan de mensen om ons heen.

Wat vind jij: moet je elke dag op vaste momenten bidden en uit de Bijbel lezen? Of is het leven met God een vanzelfsprekend onderdeel van je dagelijks leven, waarvoor je geen vaste tijd hoeft in te plannen?

Een week geleden was ik nog zenuwachtig: hoe zou het gaan? Wie zouden onze Taizégasten zijn?